Leven in de Matrix

Door Tjeerd84 op vrijdag 30 september 2016 06:00 - Reacties (11)
Categorie: Feel Alive, Views: 2.000

Geschiedenis van het leven in twee werelden
Ongeveer 400 voor Christus beschreef Plato de 'Allegorie van de grot':
Men dient zich een grote grot voor te stellen, die met de buitenwereld verbonden is door een gang met een dusdanige lengte dat er geen daglicht in de grot valt. Er zit een rij gevangenen met hun rug naar de ingang, en ze kijken naar de achterwand van de grot. Hun ledematen en halzen zijn zo vastgeketend, dat ze hun hoofden niet kunnen bewegen en noch elkaar, noch zichzelf kunnen zien. Dit betekent dat ze alleen de wand voor zich kunnen waarnemen. Zo hebben ze hun hele leven gezeten en kennen niets anders.

Achter hen bevindt zich een vuur. Tussen hen en dat vuur staat een blokkade in de vorm van een muur, die zo hoog is als een mens. Aan de andere kant van die muur lopen mensen met allerlei dingen op hun hoofd, waaronder stenen en houten figuren van mensen en dieren, heen en weer. De schaduwen van de dingen vallen door het vuur op de wand waar de gevangenen tegenaan kijken, die ook de stemmen weerkaatst van hen die de dingen sjouwen. Plato betoogt nu dat het enige dat de gevangenen in hun leven waarnemen schaduwen en echo's betreffen. Ze zullen denken dat deze de realiteit vormen, en hun gesprekken zouden over de waarneming van deze realiteit gaan.

Als een gevangene zijn ketenen zou kunnen afschudden, zou hij door de levenslange ketening in het halfduister zo verkrampt zijn, dat het alleen al pijnlijk voor hem zou zijn om zich om te draaien, bovendien zou het vuur hem verblinden. Hij zou volkomen in de war raken en zich weer willen omkeren naar de wand met schaduwen, naar de realiteit die hij begrijpt. Als hij uit de grot naar het felle zonlicht zou worden geleid, zou hij pas na lange tijd iets kunnen zien en dat begrijpen. Als hij eenmaal gewend zou zijn aan de bovenwereld en daarna terugkeerde in de grot, zou de duisternis hem weer tijdelijk verblinden. Zijn ervaringen zouden onbegrijpelijk zijn voor de andere gevangenen, omdat hun taal alleen naar schaduwen en echo's verwijst.

Zijn behendigheid om de weerkaatste schaduwen te zien en te omschrijven zal geleden hebben onder zijn ervaringen, en op de andere gevangenen zou hij minder slim overkomen. Ze zullen hem zelfs als een gevaar zien en mogelijk dreigen hem te doden.
Je kan hier van alles van vinden en zeggen, maar ik laat het eerst slechts dienen als opening. De meeste godsdiensten zijn gebaseerd op meerdere werelden. Sommige beschrijven een hemel na het Aardse leven. Het HindoeÔsme en het Boeddhisme leren ons dat er een echte goddelijke wereld is en dat wij als mensen in een schijnwereld leven: de Maya. In de moderne tijd zijn er veel boeken en films gemaakt met een eigen creatieve visie, waarbij 'The Matrix - trilogie' uiteraard de bekendste en meest succesvolle films in het genre zijn.
Naast de puur filosofische ideeŽn hierover, komen er ook steeds meer ideeŽn uit de wetenschappelijke hoek. Bijvoorbeeld door de simulatiekracht van steeds snellere computers, waardoor mensen steeds beter kunnen bevatten dat we wellicht op dit moment zelf best eens in een computer-simulatie zouden kunnen zitten.
Ook de ongrijpbare kwantummechanica werkt in op onze fantasie. We zijn blijkbaar zo ver gekomen met onderzoek, dat de grenzen van de simulatie zijn bereikt. De allerkleinste deeltjes in onze huidige wereld laten zich namelijk niet goed vangen. En als je ze dan eindelijk te pakken hebt, zijn ze meteen verandert en dus niet meer datgene wat je nou net wou pakken.
Er zijn zelfs onderzoeken die concluderen dat het heelal op een gegeven moment een harde grens heeft, waarachter simpelweg niks meer bestaat. Het einde van de 'kaart'. Met als oorzaak dat de computerkracht die onze wereld simuleert ook beperkt is, maar uiteraard wel zo groot dat geen mens ooit die absolute grens zou kunnen bereiken.
Tenslotte is er vooruitgang in de artificiŽle intelligentie. De AI zou over een aantal jaar zo erg op mensen kunnen lijken, dat de AI een bewustzijn krijgt. Gevoed door alle gevoelens die mensen ook hebben, zoals bijvoorbeeld liefde, wraak, honger en verdriet. De AI zou door ons in een spelwereld kunnen worden losgelaten, waarna de AI uiteraard die spelwereld aanziet voor zijn echte eigen wereld. Die AI zou in het spel allerlei door ons opgelegde grenzen bereiken, maar nooit kunnen ontdekken waarom die grenzen er zijn en hoe ze werken. Het klinkt op deze manier zelfs gemeen om een AI dit gruwelijke experiment aan te doen, maar ook wel lekker om als een echte god helemaal los te gaan. Maar dit betekent dus wel dat er alsnog een best reŽle kans is dat wij zelf simpelweg in een vergelijkbare situatie zitten. Wat zijn mogelijke gevolgen van het leven in een simulatie en hoe kunnen we ons voordeel er mee doen?

Dood gaan
Veel mensen krijgen op een gegeven moment de volgende gedachtegang: 'De tijd en ruimte in het universum zijn niet te bevatten groot. Waarom leef ik juist nu en waarom zit ik in mijn lichaam?' Onze Aardse beleving is dat tijd altijd rustig doorgaat en dat wij slechts heel kort op Aarde zullen zijn. Als je zou denken dat je er niet was voor je geboorte en er niet meer zult zijn na je dood, dan is het inderdaad best wel vreemd en pijnlijk dat je je zo bewust bent van het feit dat je nu leeft. Het voelt overweldigend en ook totaal nutteloos. De Aarde zou door een enorme komeet verwoest kunnen worden en elke goede daad van alle mensen die ooit geleefd hebben, zouden daarmee nutteloos worden en verloren gaan.
In het geval van de Matrix zijn er twee vrolijkere mogelijkheden. Of ons Aardse leven is een schijnwereld en na de dood worden we 'wakker' in de echte wereld en lachen we ons kapot om onze slechte prestaties in level 'Aarde'. Of onze ziel bestaat eeuwig en zit op dit moment in je huidige lichaam. Na de dood komt de ziel terug in een ander lichaam, wat op hetzelfde neerkomt als reÔncarnatie. Alsnog is reÔncarnatie ook vrij pittig, want in geen enkel leven van de oneindige levens die de ziel gaat meemaken, zal je weten dat je een oneindig wezen bent. In elk leven begin je weer opnieuw en blijf je bang zijn om dood te gaan. Tenzij er ooit een verandering in de Matrix plaats vindt natuurlijk.

Voordelen
Als je er van uit gaat dat we nu in een Matrix leven, dan kan je daar op een paar manieren voordeel uit halen. Ik bedoel daarmee niet dat je dan eindelijk lekker je schoonmoeder kan uitschelden. Negatief gedrag zal er alsnog voor zorgen dat je leven in de Matrix minder leuk wordt. In extreme gevallen zit je levenslang in de gevangenis in de huidige Matrix. Zonde van onze mooie Matrix, waar zoveel te beleven valt. En misschien hebben je acties in dit leven op een mysterieuze manier wel invloed op je volgende of andere levens.
Een voordeel van de Matrix is 'peace of mind'. Je beseft je immers dat er na de dood iets nieuws gaat komen. Of een nieuw leven in een Matrix of een leven in de 'echte' wereld. Voor de duidelijkheid, de echte wereld is dan de wereld waarin de Matrix op ťťn of ander computersysteem draait en waar je je ware identiteit zal kunnen zien. In ieder geval ben je hierdoor verlost van de angst voor de dood. Je hebt ook peace of mind omdat je beseft dat het niet echt uitmaakt hoe het met de mensheid zal gaan in de toekomst. De Aarde is immers niet echt en je zit hier met allerlei medemensen dezelfde simulatie te doorlopen. Als die simulatie een einde heeft of kan krijgen, dan is dat prima. Dan gaan we daarna allemaal gewoon een nieuw level opstarten of even stoppen met gamen. Als de simulatie geen einde mag hebben, zal er in de Matrix gecodeerd zijn dat de mensheid op geen enkele manier zichzelf zou kunnen uitroeien. We krijgen in dat geval misschien een soort van zeer lage High Score op level Aarde door al onze pogingen om de Aarde wel te vernietigen.
De Matrix kan voorgeprogrammeerd zijn. Dat is een soort verklaring voor het engeltje op onze schouder. Heel vaak maken mensen enorm geluk mee in hun leven. Waar ieder ander zou zijn overleden of in een erg nare situatie zou terecht komen, worden sommige mensen op wonderlijke wijze hiervoor behoedt. Dit laatste suggereert ook dat er veel mensen op aarde rondlopen die niet een eigen ziel hebben, maar die simpelweg een deel van de Matrix zelf zijn. Die mensen overkomt dan dus wel een enorm ongeluk, want er is niet een reden om die nep-mensen te redden.
De Matrix kan ook een echte open simulatie zijn, waarbij de makers hopen op onverwachte resultaten. Bijvoorbeeld dat de mensheid wel of niet een succesvol volk kan worden, door bijvoorbeeld uiteindelijk te verspreiden over miljoenen planeten. Het zou voor de wezens in de echte wereld misschien zelfs simpelweg een gokspelletje kunnen zijn. "Hee, wedden om een biertje dat de Aardbewoners zichzelf uitroeien?"

Persoonlijke visie
Ik weet dat ik hierboven zo nu en dan met fantasie het concept van een Matrix redelijk extreem heb neergezet. Als atheÔst is voor mij het idee van het leven in een schijnwereld toch redelijk serieus en de kans dat dit waar is, is significant. Er zijn oude wijze filosofen en moderne serieuze wetenschappers die de kans op leven in een Matrix ook significant of zelfs groot noemen. En er zijn oude en nieuwe religies waarbij de schijnwereld een cruciale rol speelt. Soms voor een deel, met ideeŽn over reÔncarnatie. Soms met andere werelden, zoals de hemel of de hel.
Ik kan nu in een 'echte' wereld op dit moment een virtueel spel spelen, zodat het voor mij nu voelt en lijkt alsof ik in dat spel zit. Het hele universum is dan een illusie. Ik weet wel dat ik op dit moment erg van gamen hou. Het meest van RPG spellen zoals Skyrim of Star Citizen. En dat ik in al mijn RPG ervaringen vrijwel altijd in 'first person view' en als mijzelf speel. Ook heb ik een Oculus Rift omdat ik de spellen het liefst zo echt mogelijk ervaar. Als ik dat allemaal optel, lijkt het wel heel erg op een voorkeur voor een Matrix-achtige setting. Ik kan mij dus best goed voorstellen dat mijn 'ziel' of 'wezen' in de echte wereld op dit moment helemaal fan is van het spel over de Aarde.
Hoe het ook is, ik denk in ieder geval dat er meer is na de dood. Ik maak me er trouwens nooit druk over. Ik besef namelijk dat ik op dit moment hier op Aarde ben. Wel of niet met een reden, ik maak er gewoon het beste van op mijn manier. En dan zien we na het leven wel wat de grote openbaring is. Ik hoop nog het meest op het scenario waarbij ik mij kapot lach om de hele situatie. Ook al is het leven na de dood bij de Islam volgens mij ook nog niet zo slecht...

Muziek: Valencia - Gaia

Het einde van godsdienst

Door Tjeerd84 op donderdag 29 september 2016 06:00 - Reacties (64)
Categorie: Religie, Views: 3.605

Voor je verder leest wil ik graag duidelijk maken dat ik niemand wil kwetsen of beledigen. Dit betekent helaas dat er waarschijnlijk wel mensen gekwetst of beledigd gaan worden, want anders had ik deze waarschuwing hier niet hoeven te plaatsen.

Godsdient
Opgroeiend in een klein Fries dorpje moest ik verplicht naar de kerk. Vanaf het moment dat ik goed kon begrijpen wat de dominee vertelde en wat er werd gezongen, kreeg ik een afkeer van het geloof. De kerk leek voor mij op een soort sekte met vreemde rituelen, zoals het dopen van baby's. De dominee zei bijvoorbeeld bij het dopen dat de gedoopte baby bij de Christelijke gemeente hoort en dat dus ongedoopte kinderen er niet bij horen. Het gedoopte kind zou beschermd worden door god en de gemeente, maar dus de ongedoopte kinderen niet.
Een ander voorbeeld is een verhaal over Jezus. In de bijbel staat dat er duizenden mensen bij elkaar kwamen om Jezus in actie te zien. Jezus was goed bezig om mensen te genezen, maar op een gegeven moment kregen de mensen honger. Er waren vijf broden en twee vissen en Jezus kreeg het voor elkaar om deze producten oneindig te delen om zo iedereen te kunnen voeden. Wat ons zou moeten opvallen aan dit verhaal is dat er volgens de bijbel duizenden mensen bij elkaar kwamen, maar dat niemand er aan had gedacht om voor eten te zorgen. Er vanuit gaande dat de bijbel ons niet wil vertellen dat er alleen maar enorm onintelligente mensen op Jezus af kwamen, is mijn conclusie dat dit verhaal nooit echt gebeurd kan zijn. De betekenis van het verhaal is uiteraard dat Jezus genoeg liefde heeft voor iedereen en dat hij blijft delen tot iedereen genoeg heeft. Het punt is echter dat Jezus wordt gezien als de zoon van god, omdat hij wonderen kon verrichten. Als hij die wonderen echter niet heeft verricht, is hij een mens zoals ieder ander mens. Volgens mij is het erg aannemelijk dat de magische verhalen uit de bijbel zijn ontstaan door het van mond tot mond doorvertellen van volksverhalen. Het is ook goed mogelijk dat Jezus vroeger wetenschappelijke trucs heeft gebruikt om mensen te overtuigen van zijn goddelijkheid. Wat dat betreft zou Hans Klok rond het jaar nul een goede kandidaat zijn voor de zoon van god.
Mijn afkeer van het geloof gecombineerd met mijn introverte persoonlijkheid zorgden ervoor dat ik rond mijn tiende besloot om niet meer mee te zingen in de kerk. Dat klinkt gemakkelijk, maar mijn vader zat in hetzelfde kerkbankje en hij maakte het mij erg duidelijk dat ik mee moest zingen.
Maar toch mag ik niet klagen nu ik weet hoe moslim-ouders hiermee omgaan. 'Ridda' is een term voor wanneer een moslim afstand doet van de Islam. Apostasie, het afvallen van je geloof, wordt gezien als de ergste misdaad die een moslim kan doen en wordt bestraft met de doodstraf. Er zijn uiteraard ook gematigde moslims die hun kinderen niet vermoorden voor apostasie, maar het maakt het openlijk betwisten van de waarheid van de Islam vrijwel onmogelijk voor moslims.

Wetenschap
De wetenschap probeert de werking van het universum te beschrijven. Een wetenschapper doet eerst een ontdekking. Na onderzoek gelooft de wetenschapper dat hij de ontdekking begrijpt en hij publiceert hierover zijn theorie. Andere wetenschappers toetsen de theorie en zolang de theorie blijkt te kloppen, wordt deze als waar aangenomen binnen de wetenschappelijke wereld. Als op een gegeven moment blijkt dat een theorie niet klopt, wordt deze verworpen en komt er zo snel mogelijk een nieuwe of verbeterde theorie voor in de plaats. Het punt is dat ook in de wetenschap een element van geloven is.
We weten dankzij Einstein dat hoe hoger de snelheid in een situatie is, hoe minder goed de wetten van Newton kloppen. Of anders gezegd: je auto rijdt prima volgens Newton, maar je navigatiesysteem werkt alleen met Einstein. Zolang de relatieve snelheden in een situatie verwaarloosbaar zijn ten opzichte van de lichtsnelheid kan er prima gebruik worden gemaakt van de theorieŽn van Newton. In andere gevallen werkt de relativiteitstheorie van Einstein beter.
Een ander voorbeeld van wetenschap en geloof is de vergelijking tussen het atoom en een god. Iets heel kleins en iets heel groots. De Griekse Leicippus kwam een paar eeuwen voor Christus met een atoomtheorie. 'Atoom' komt van het Griekse woord 'atomos' wat 'ondeelbaar' betekent. Volgens hem bestond alles uit ondeelbare deeltjes. Eeuwenlang zijn meerdere wetenschappers bezig geweest om het atoommodel te toetsen en te verbeteren. Ondertussen weten we dat het atoom zelf uit meerdere deeltjes bestaat en dat het zelfs wel deelbaar is. Op dit moment wordt er nog steeds groot onderzoek gedaan naar de deeltjes in een atoom door wetenschapper van CERN.
De vergelijking tussen het atoom en een god is dat ze beide voor de mens onzichtbaar zijn. Meerdere atomen bij elkaar zijn uiteraard wel zichtbaar en je zou kunnen stellen dat god in een voor ons onwaarneembare dimensie zit. Het atoom wordt echter steeds opnieuw getest en op dit moment geloven wetenschappers dat ze redelijk goed weten hoe het atoom in elkaar zit. Van een god is geen enkel aantoonbaar feit te vinden. Uiteraard bestaat god heel duidelijk wel in de gedachten van veel mensen. Maar als iemand op die manier god wil aantonen, dan betekent dat volgens mij eigenlijk dat de mens zelf god is.
Het verschil is dus dat wetenschappers wel in theorieŽn geloven, maar ze ook weer verwerpen als blijkt dat er niks van een theorie klopt. Alle huidige godsdiensten zijn ooit ontstaan. Bij een godsdienst blijven de volgelingen geloven in die godsdienst, zonder te kijken of hun godsdienst ook echt waar is. De gelovigen volgen blind hun geloof. Nou besef ik ook dat een geloof voor sommige mensen best een goede steun in het leven kan zijn. Maar het probleem is dat veel gelovigen hun eigen godsdienst willen verspreiden en in het ergste geval hebben ze veel haat voor mensen met een ander geloof. De meesten van ons zullen meteen aan Islamitische terroristen denken, maar ook onder Christenen en atheÔsten zitten mensen met veel haat voor andersdenkenden, zoals bijvoorbeeld Anders Breivik.

Het einde
Ik zou graag zien dat mensen in de toekomst hun eigen keuzes kunnen maken. Want een godsdienst zorgt er duidelijk voor dat de volgelingen in hun keuzes worden beperkt. Zo kan een moslima meestal niet zelf kiezen of ze wel of niet een hoofddoek draagt. En daarnaast zijn uiteraard voor veel moslima veel ergere beperkingen te vinden. Abortus is voor sommige vrouwen geen keuze, omdat volgens bijbeltekst Jeremia 1:5 'god je al kent, voordat hij je in de baarmoeder vormt'. Veel gelovigen zijn tegen homo's, omdat Adam met Eva ging. Volgens het letterlijke bijbelverhaal had Adam ook weinig keus, dacht ik zo. Het punt is dat mensen dus blijkbaar zelf niet rationeel nadenken over morele normen en waarden, maar dankzij hun geloof automatisch voor of tegen iets zijn.
Elke godsdienst is ontstaan door het werk van andere mensen. En in vrijwel alle gevallen gaat dat over mensen die lang geleden hebben geleefd en die mensen hadden niet de kennis die wij nu wel hebben. En al die mensen wisten vroeger net zo veel over een god als jij nu weet, namelijk helemaal niks. Sommigen zullen zeggen dat Jezus de zoon van god is of dat Mohammed een profeet van Allah is. Maar het blijven mensen zoals jij en ik. Het is vreemd dat veel mensen blind een godsdienst volgen, terwijl de inhoud van die godsdienst bedacht is door andere mensen om de macht te krijgen over een grote bevolkingsgroep. Voor mij is het geloven in een god of een profeet, hetzelfde als geloven in een sprookje. Van een sprookje of een religieuze tekst kunnen mensen alsnog goede dingen leren. Maar dat betekent niet dat je vervolgens een god moet aanbidden en verplichtingen moet aangaan om goed te leven. Ik heb bijvoorbeeld uit zowel de bijbel als uit de koran als uit het sprookje Sneeuwwitje een paar goede lessen geleerd: help je naasten, vertrouw op je vrouw, maar datzelfde geldt niet zomaar voor je stiefmoeder.
Geloven wordt zelfs gevaarlijk als een gelovige daardoor niet meer rationeel denkt, maar blind de bevelen van zijn god op gaat volgen. Dat is vooral gevaarlijk omdat die bevelen eigenlijk van menselijke religieuze leiders komen.
Over de hele wereld zijn er steeds meer rationele atheÔsten. Mensen die hun eigen keuzes maken en die daarnaast ook respect hebben voor de mensen die wel voor een eigen geloof kiezen. Zolang de keuze voor een godsdienst geen invloed heeft op het leven van een ander, is daar op zich niks mis mee.
We weten op dit moment slechts een kleine fractie van een nog kleinere fractie van een procent van alle mogelijke wetenschappelijke kennis. Maar omdat er geen enkele wetenschappelijke kennis is van een god, is dat alsnog genoeg om over godsdienst heen te kunnen stappen. De trend om dat te doen is al jaren geleden begonnen en ik hoop dat zo snel mogelijk alle mensen een beter leven krijgen door gezamenlijk de godsdiensten achter ons te laten. Is dat de ware verlichting? Als je gelooft dat de mens van nature goed is wel...

Links:
Doop: https://nl.wikipedia.org/wiki/Doop_(sacrament)
Ridda: https://nl.wikipedia.org/wiki/Ridda
Apostasie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Geloofsafval
Navigatiesysteem en Einstein: http://www.kennislink.nl/...stein-zouden-we-verdwalen
Atoomtheorie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Atoomtheorie
CERN: https://nl.wikipedia.org/wiki/CERN
AtheÔsme: https://nl.wikipedia.org/wiki/Athe%C3%AFsme


Richard Dawkins: https://www.google.nl/?gw...q=richard+dawkins&tbm=vid